Gram na Planszy

Poprzez Wieki – recenzja

Opublikowany:
Przez: Krzysztof Kowalczyk

Poprzez Wieki w 10 minut – tyle mniej więcej czasu potrzebujesz, by przygotować rozgrywkę w światowy hit, grę Cywilizacja: Poprzez Wieki Vlaady Chvatila. Z drugiej strony, tyle samo może zająć ci rozłożenie, zagranie i złożenie gry Poprzez Wieki autorstwa Kristiana Čurli, wydanej pod koniec 20015 r. przez Portal. Dziś pisał będę o tej drugiej – zapraszam na ósmy tekst z cyklu Szybka Partia na łamach Gram na Planszy.

Doborem polskiej nazwy dla Tides of Time Portal narobił trochę zamieszania. Do tej pory umawiając się z kimś na Poprzez Wieki wiedziałeś, że spędzisz w jego towarzystwie dobrych kilka godzin. Brałeś więc ze sobą odpowiednią ilość przekąsek i termos z kawą, a siadając do stołu pieczołowicie wybierałeś najwygodniejsze z krzeseł.

Ile takich termosów roztrzaskało się, wypadłszy z rąk kogoś, kto zdębiał, widząc lądujące na stole – zamiast wielkiego pudła z napisem Cywilizacja – malutkie pudełko z zaledwie 18 kartami w środku?

wieki 13

Pierwszy rzut oka

18 kart, 4 żetony, 1 notes i ołówek, 1 instrukcja – takie elementy kryje pudełko Poprzez Wieki. Jest to mikrogra.

Tu proszę o uważne czytanie: nie mikra, tylko mikrogra. Czy mikra – o tym potem, pod koniec tekstu, w części z wrażeniami z rozgrywki.

Jak informuje pudełko, w grę zagramy w dwie osoby i zajmie nam to od 10 do 20 minut. W niecałe 5 zapoznamy się z instrukcją, z której dowiemy się, że mamy przed sobą grę karcianą opartą na mechanice draftu, podzieloną na 3 rundy. Po każdej z nich liczymy punkty i – rzecz prosta – wygra ta osoba, która w sumie w całej rozgrywce zgromadzi ich najwięcej.

O kartach słów kilka

Każdą z rund gracze rozpoczynają dzierżąc w ręku 5 kart. Wybierają po jednej do zatrzymania dla siebie, kładą na stole i odkrywają jednocześnie, a resztę przekazują przeciwnikowi. Nie minie wiele czasu, zanim procedura dobiegnie końca.

Każda karta jest inna i każda ma potencjał albo dostarczyć nam punkty, albo pomóc w otrzymaniu ich z innych kart. Występują w pięciu kolorach oraz – w przypadku 3 sztuk – nie przypisane do żadnego.

wieki 10

Żadna z kart nie jest silna w pojedynkę – wszystkie zyskują w połączeniu z innymi. Jeśli – na przykład – jakaś daje punkty za karty czerwone, to możemy być pewni, że sama jest innego koloru. Z kolei, jeśli każe zbierać wszystkie, to chociaż jeden zapewnia sama, po jej zagraniu brakuje nam ich przecież jeszcze czterech. Jeśli w ogóle jest dziwnie silna – np. podwaja liczbę kart w jakimś kolorze – to sama nie jest do żadnego koloru przypisana.

Co liczy się w grze?

Dobieranie tych kart z ograniczonych zestawów, które w coraz szczuplejszym składzie krążą między graczami, to całkiem zajmujące wyzwanie, w którym powinniśmy wykazać się:

  • pomysłowością w zakresie budowania własnych kombinacji,
  • czujnością odnośnie niweczenia planów przeciwnika,
  • dobrą pamięcią odnośnie tego, jakie karty widzieliśmy już w grze,
  • znajomością całej talii, by mieć świadomość, jakie karty pojawią się w rundach kolejnych.

wieki 9

Koniec pierwszej i drugiej rundy to czas szczególnego skupienia. W tych chwilach mamy bowiem okazję wykazać się zmysłem strategicznym, zostawiając w swoim tableau na resztę gry jedną kartę, a drugą – całkiem z gry usuwając, upewniając się, że przeciwnik jej nie dostanie.

Lepiej, żebyś lubił liczyć

Poza tym, musimy policzyć punkty. Poprzez Wieki to jedyny znany mi tytuł, w którym liczenie punktów jest w stanie trwać dłużej niż sama gra. :) Jeśli przesadzam, to tylko trochę. O ile nie gramy o złote kalesony, decyzja o zagraniu jednej z kilku kart przychodzi szybko, za to uważne przeliczenie punktów nie jest trywialne, bo trzeba spojrzeć na każdą z nich, sprawdzić działanie kart wspomagających oraz wszystko policzyć i posumować. I tak 3 razy – po każdej rundzie. Notes i ołówek się przydają.

wieki 1

Mikropartie

Mikrogra mija błyskawicznie. Mikrostrategie powodzą się, bądź zawodzą nasze mikronadzieje. Łatwo widzimy, które z zagranych przez nas kart przyniosły nam jakąś korzyść, a które nie. Uzbrojeni w tę wiedzę w kolejnych partiach możemy spróbować innych rozwiązań.

Pytanie: czy będziemy zainteresowani tymi kolejnymi partiami? Co może nas na nie skusić?

Na pewno krótki czas rozgrywki i jej przygotowania. Prostota zasad, elegancja rozwiązań mechanicznych w grze, która płynie lekko, jakby z gracją. Do tego przepiękne ilustracje na kartach!

18 dzieł sztuki

Przyglądając się im żałuję, że karty w grze są tak małe. Niektóre miałbym ochotę oprawić i postawić sobie na biurku w pracy, by w jej monotonii przypominały mi o ciekawszym, barwnym świecie planszówek.

wieki 6

Z drugiej strony, gdy gram w Poprzez Wieki zastanawiam się czemu te karty są takie wielkie? Ich wymiary to 8 na 12 cm. Są śliczne, ale na potrzeby gry mogłyby być 2 razy mniejsze. To nie Dixit, gdzie trzeba wypatrywać szczegółów na ilustracjach! Mniejsze karty byłyby poręczniejsze – także w zakresie przenoszenia gry.

Która, swoją drogą, z powodzeniem mogłaby składać się z samych 18 kart, zapakowanych w jakieś minipudełko o wymiarach 6x4x1cm. Jakże przenośna byłaby to wtedy gra! Punkty notować można przecież na czymkolwiek, a żetony reliktów zastąpić umową odnośnie sposobu układania kart na stole.

Wolałbym mieć właśnie takie zmniejszone wydanie Poprzez Wieki, kupione za mniejsze pieniądze i łatwiejsze do wyciągania na stół przy wszystkich małych okazjach na krótką, dwuosobową rozgrywkę.

Wrażenia z gry

Poprzez Wieki pozwala pokombinować, oszacować szanse, zaryzykować. Pozwala nawet dogryźć przeciwnikowi w znaczący, choć nie bezpośredni, sposób. Jako gra działa więc dobrze.

Krótka gra nie daje jednak odpowiednio dużo czasu, bym zdążył silnie zaangażować się w rozgrywkę i przez to nie wywołuje zachwytu. Do tego skąpa liczba kart (w każdej grze – koniec końców – takich samych), powoduje, że niektóre wybory są wymuszone, a inne o trudnym do oszacowania skutku. Takie trochę na chybił-trafił. Jak bójka na szpadle w ciemnej piwnicy. ;)

wieki 4

Nie zapominajmy też, że jest to mikrogra i to specyficzna, bo przeznaczona do gry w jednym jedynym składzie – w 2 osoby. Jej zastosowanie – przynajmniej dla mnie – ogranicza się do bardzo wąskiego wachlarza przypadków. Zagram w nią tylko, gdy do towarzystwa mam dokładnie jedną osobę oraz gdy czasu mamy na tyle niewiele (kilka, kilkanaście minut), by wyciągnąć coś większego i mniej abstrakcyjnego.

Tak bowiem odbieram Poprzez Wieki – jako grę abstrakcyjną, logiczną. Nie jestem fanem takich gier i to, że Poprzez Wieki w ogóle mi się podoba i ląduje na stole jest niewątpliwie zasługą przepięknych ilustracji na kartach.

Podsumowanie

Poprzez Wieki to gra tak mała, że aż pozostawiająca niedosyt.

Niewątpliwie zasługuje na miano pomysłowej już przez sam fakt, że przy tak małej liczbie komponentów dostajemy dobrze sprawującą się grę. Pozwala stoczyć z przeciwnikiem błyskawiczny pojedynek, którego wynik rzeczywiście leży w rękach samych graczy, a nie jest determinowany przez los. Za to Kristianowi Čurli i Portalowi należą się słowa uznania – stworzyli mikrogrę, w której z całą pewnością akcent pada na człon gra, a nie mikro.

Jak dla mnie jednak tym, co najbardziej interesujące w Poprzez Wieki,ilustracje. Bajeczne, szczegółowe, barwne! Godne oprawienia w ramki. Samo wydanie gry zdaje się jakby podkreślać świadomość Portalu, że ilustracje są jej największym atutem – bo tak rozumiem decyzję o przygotowaniu kart w tak dużym rozmiarze.

Przeznaczenie gry tylko dla 2 osób oraz jej skrojenie na kilka, maksymalnie kilkanaście minut powoduje, że tytuł sam drastycznie redukuje sobie okazje, w których trafi na stół. Minuty z nim upłyną szybko i dadzą okazję pogłówkować, ale abstrakcyjny charakter tego główkowania powoduje, że kolejna partia w Poprzez Wieki nie jest czymś, czego wyglądam z utęsknieniem.

wieki 2

 

Plusy:

  • przepiękne ilustracje,
  • proste zasady,
  • superszybka gra, w której o zwycięstwie decydują poczynania graczy.

Minusy:

  • abstrakcyjny charakter,
  • decyzje podejmowane jakby po omacku,
  • tak mała, że trudno się w nią zaangażować,
  • nieporęcznie duże karty.

Podstawowe informacje:

  • Autor: Kristian Čurla
  • Wydawnictwo: Portal
  • Wiek: 10+
  • Liczba graczy: 2
  • Czas gry: 10-20 minut
  • Cena: ok. 35 zł

wieki 11